Het etiket van de voedingswaren is het identiteitskaartje van de voedingsmiddelen. Ze bevatten allen een reeks informaties : gewicht, prijs, ingrediënten, voedingsbestanddelen… Deze informaties worden vermeld teneinde de consument toe te laten de goede voedingskeuzes te maken. Men moet deze eerst wel begrijpen …

• Alle ingrediënten dienen op de verpakking van het product te worden vermeld. Ze worden vernoemd in functie van de in het product gebruikte hoeveelheid, gaande van de grootste tot de kleinste hoeveelheid. 
• De vervaldatum of de datum van minimale houdbaarheid evenals de additieven staan eveneens op de verpakking vermeld [meer lezen].
• De voedingsallergenen zijn steeds op de verpakking vermeld. Bijvoorbeeld : « Bevat noten en eieren ». Deze signalisatie getuigt dat er zich noten en eieren in het product bevinden.  De vermelding « Geproduceerd in een werkplaats die droge vruchten gebruikt » waarschuwt de consumenten voor het feit dat er zich misschien droge vruchten in het product kunnen bevinden.
• De voedingssamenstelling die zich op de verpakking bevindt, herneemt de hoeveelheid opgenomen energie per 100g of 100 ml van het product, evenals de verhoudingen aan protëïnen (g), vetten (=lipiden) (g) en suikers (=koolhydraten) (g). 
• De voedingssamenstelling moet verplicht op de verpakking worden vermeld indien de voedingswaarde als publicitair argument wordt gebruikt.

Meer precies :

De Europese Federatie van Voedingsondernemingen (CIAA) heeft er zich toe verbonden om een meer praktische informatie aan de consumenten te verstrekken. Er werd een nieuwe voedingsetikettering ontwikkeld die gemeenschappelijk is aan alle landen. 

De voedingsproducenten kunnen (momenteel niet verplicht) bijkomende voedingsinformaties op de verpakking vermelden, dit zijn de GDA’s, « Guidelines Daily Amounts » of « Richtlijnen voor dagelijkse hoeveelheden ». 

Deze richtlijnen duiden aan hoeveel de verbruikte portie (bvb : een schijfje beenham van 37,5g) in termen van energie (kcal) en belangrijke voedingsbestanddelen (proteïnen, koolhydraten…) aanbrengt ten opzichte van de voedingsbehoeften van een persoon. 

Wist u dat ?

De dagelijkse voedingsrichtlijnen die zich (niet verplicht) op de verpakkingen bevinden, steeds worden vermeld ten aanzien van de vrouwen (omdat deze beter overeenstemmen met de behoeften van de meerderheid van de bevolking).

De dagelijkse voedingsrichtlijnen (of GDA) zijn :

Deze richtlijnen werden op basis van wetenschappelijke gegevens samengesteld. Het zijn geen te bereiken objectieven, maar indicatieve waarden die voor een persoon in goede gezondheid, met een gezond gewicht en een gemiddelde lichamelijke activiteit werden samengesteld. 

Voorbeeld van een AUBEL charcuterie verpakking : Beenham

De GDA’s staan op de brede band, in de afgeronde ikonen vermeld. Het gaat hem over richtlijnen per verbruikte portie (zijnde een schijfje ham). 

Een schijfje ham brengt 42 kcal aan (ofwel 2% van de dagelijkse behoefte aan energie), 7,8g proteïnen (ofwel 16% van de dagelijkse behoefte aan proteïnen)…

De tabel die zich onder het etiket bevindt, is de standaard tabel die de voedingssamenstelling uitgedrukt per 100g beenham weergeeft.